Het voorjaar komt dan eindelijk

Gisteren was het weer bar en boos. De regen kwam met bakken uit de hemel. Piet belde om acht uur op met de vraag of we wel zouden gaan wandelen. Een blik op buienradar gaf aan dat de regen tot wel in de middag zou duren. We besloten niet naar Beekbergen te gaan. Ik ben dan ook naar een rommelmarkt in Tuindorp geweest en de lentemarkt in de Vrije school. Op zondag was het weer stukken beter. Na een korte nacht, immers de klok is verzet, was ik voor een zondagmiddagwandeling naar buitren gegaan. Eerst naar Belmonte. Hier kun je altijd van het mooie uitzicht over de Rijn genieten. Ter hoogte van het vroegere landmeetkunde is een ooievaarsnest met twee ooievaars. Het snavelgeklepper was regelmatig te horen op het bergpad langs de Wageningse berg. Via de dijk ben ik de stad ingelopen. Het was vandaag lentemarkt. Naast heel veel bloemen en planten werden er o.a. antiek en sieraden verkocht. Sergeant Wilson's Army Show gaf een optreden wat bij veel mensen in de smaak viel.

Lentewandeltocht Heilig Landstichting

Vandaag een stralende zonovergoten dag. Na een snuffelmarkt bij de plaatselijke korfbalvereniging zijn we naar Heilig Landstichting gegaan. We waren al zo vaak naar Dieren gegaan, dus vandaag op verzoek van Piet naar het Nijmeegse. De start was bij H.C.R. Sionshof. Tegen elf uur waren wij op pad samen met nog zo'n 900 deelnemers. Het lijkt veel, maar op de route zie je de deelnemers nauwelijks, want wij waren aan de late kant. De meeste wandelaars starten vroeger. Kort na de start zagen we al snel de Erasmus toren van de Radboud Universiteit. Na het oversteken van de Groesbeekseweg kwamen we spoedig bij de rust van de Zeeverkenners de Batavieren. We hadden 4.4 km afgelegd. Volgens de routebeschrijving zouden we deze rust op 9.7 km nog een keer passeren. We besloten om door te lopen. Via de Sophiaweg, Pauluslaan en de Rechterslaan gingen we onder een poortje door, waar we linksaf gingen. De Cenakelkerk stak met zijn witte torens fel af tegen de knal blauwe lucht. Deze kerk is uniek in de Nederlandse kerkarchitectuur. Na een trap kwamen we via het bos weer bij de rust uit van de zeeverkenners. We dronken een bekertje koffie en aten ons brood buiten op bij een kampvuur. Na de rust volgde het mooiste gedeelte van de wandeling door de bossen van Meerwijk. We kwamen langs het openlucht museum Museumpark Orientalis. Tegen twee uur waren we weer terug bij de Sionshof waar we ons af hebben gemeld.

Wandeltocht Bemmel-Haalderen

Kasteel in Bemmel

The Rollingstonesstraat in Lent

Om half elf waren Piet en ik gestart vanuit het cultureel centrum de Kinkel in Bemmel. Na de start passeerden we een hertenkampje. Daarna kwamen via de nieuwbouwwijken van Bemmel in Ressen. Na het oversteken van de provinciale weg kwamen we bij het prachtige Ressense kerkje. We liepen langs fruitboomgaarden. Al spoedig kwamen we in Lent. Ook hier waren vele nieuwbouwwijken. De straten hadden namen van bekende popgroepen. The Rollingstonesstraat, de Beatlesstraat, de Kinkesstraat en de Goldplaystraat. In de Rollingstonesstraat stonden huizen met wel heel bijzondere gevels. Je moet er wel van houden, smaken verschillen. Na al deze nieuwbouw gingen we de Bemmelsedijk op. De Waalbrug en de Stevenstoren van Nijmegen waren te zien. We liepen langs het Wijnfort, dat gebruikt is in de 2e wereldoorlog. In dit gebied langs de Waal waren vele vogels te zien waaronder ganzen. We kwamen langs de boerderij De Arend. Vroeger lag hier het Bemmelse veer. Na verlegging van de Waal rond 1700 bleef de Arend herberg. We verlieten de dijk en liepen door het centrum van Bemmel terug naar de Kinkel. We hadden de auto bij huize Bemmel met bijbehorend koetshuis geparkeerd. Het was van oorsprong een kasteel dat al vanaf de 14e eeuw werd bewoond. Tegenover huize Bemmel ligt het kasteel Kinkelenburg. Dit kasteel wordt heden o.a. als trouwlocatie gebruikt. Foto's Bemmel

Wandeling Geldermalsen

De 4e en laatste wandeling van de 33e winterserie in Geldermalsen. We vertrokken uit een mistig Wageningen. Na de brug bij Rhenen begon de zon door te breken. Het beloofde een mooie dag te worden. Om half elf waren we gestart nog in zonneschijn. Maar na 500 meter wandelen werd het weer behoorlijk mistig. Via de kinderboerderij en de molen van Geldermalsen kwamen we in het gebied waar vele fruitboomgaarden zijn. De boeren brachten met behulp van tractoren het land gereed voor het komende teeltseizoen. Na een uur wandelen kwamen we in Deil voor de rust in het dorpshuis 'T Duyfhuis. We besloten om eerst nog een rondje over de Appeldijk te wandelen. Want na dit rondje kwamen we voor de 2e rust weer bij het "T Duyfhuis in Deil. Na een kop koffie in het dorphuis gingen we verder over de Deilsedijk. Op dit moment brak de zon weer door, en werd het toch nog mooi weer. Via de fruitveiling kwamen we weer terug in Geldermalsen. We passeerden de kerk en de beurs in het centrum. Om half twee waren we weer terug in het clubgebouw van de C.W.S.V. "Prinses Marijke". Foto's Geldermalsen.

Winterwandeling van wandelsportvereniging Nooit Te Ver

Om half elf waren we gestart. Na de startlocatie te hebben verlaten kwamen we spoedig in de bossen. We liepen richting de schaapskooi Heidestein. Hier waren twee zwarte lammetjes te bewonderen. Dit is een teken dat we toch echt richting voorjaar gaan. Ook zagen we in het bos vele sneeuwklokjes en een enkele crocus. Even later werd de Theekoepel van Stoop gepasseerd. De Zeisterweg werd overgestoken en gingen we het gebied van de Reehorst in. Hier is ook het Louis Bolk Instituut gevestigd. Na een kwartiertje wandelen werd de kwekerij Abbing bereikt. Alle wandelaars werden getrakteerd op een bekertje koffie. Via de achteruitgang gingen we het viaduct van de A12 onderdoor, en werd de Kromme Rijn tot Bunnik gevolgd. Deze rivier is slechts 22 km lang en eindigd in de grachten van Utrecht. Bij een golfclub was de rust. Piet en ik zijn hier niet naar binnen geweest. We zijn nog een eind doorgelopen om op een bankje bij het slot van Zeist een boterham op te eten. Wij waren niet de enige die trek hadden in een boterham. Al spoedig kwamen vele eenden en meeuwen ons het brood uit de mond kijken. En elk kruimeltje werd gulzig door de eenden naar binnen geschrokt. Na de pauze staken we de Driebergseweg over om dan binnen 30 minuten bij het startgebouw terug te keren om ons af te melden. Foto's van de wandeling in Zeist.

Zwientjestocht in Ugchelen

Op deze sombere zaterdag gingen we naar Ugchelen voor de 3e aflevering van de winterserie van WSV DES uit Utrecht. Rond half elf waren we gestart. Het viel ons op dat het erg druk was, want we hadden moeite om een parkeerplaats te vinden. Na een km of 5 wandelen kwamen we in Berg & Bos. Dit is een natuurpark in een bosrijke omgeving met herten, wilde zwijnen, wandelroutes, vijver, een speelweide en de hoogste uitkijktoren van de Veluwe. Op 6.8 km was de rust op de speelweide. Hier hadden we een bekertje koffie gedronken. Na de rust ging de route verder langs de rotstuin met een vijver. Nog steeds lag er ijs in de vijver. Na enige tijd kwamen we langs het herten- en zwijnenbos. Maar geen hert of zwijn te bekennen. Daarna kwamen we langs een klimbos dat werd aangelegd. Dit moet een unieke beleving worden voor jong en oud. Van 2 tot 15 meter hoog kan men vanaf pasen een route afleggen tussen de bomen. Vroeger was je met weinig tevreden. Een bos was al voldoende voor een dagje uit. Hierna werd dit park verlaten en kwamen we langs de sportterreinen van het Orderbos. Bekend van jaren geleden, ik had hier twee keer de marathon van Apeldoorn gelopen. Na het oversteken van de spoorlijn kwamen we spoedig terug in Ugchelen bij de Sporthal Acress waar we ons afgemeld hebben.

Winterweek in Strobl

De woeste Wolfgangsee bij Strobl

De loipe in Gosau

Het Dachstein massief

Op zaterdag 7 februari vertrokken met de OAD naar Strobl. Het was een lange busrit van ongeveer 12 uur. Onderweg werd de lunch gebruikt in Hotel & restaurant WESTERWÄLDER HOF . Daarna reed de bus verder tot voorbij Munchen. Hier gebrukten we de avondmaaltijd. Met nog een klein uur te rijdfen kwamen we rond tien uur aan in Strobler Hof. Na zo''n lange busrit was ik erg moe en doken Piet en ik snel het bed in. Zondag was de 1e langlaufdag. We werden op onze weneken bediend, het sneeuwde. Alleen in Strobl was het natte kledder sneeuw, ongeschikt om te langlaufen. De sneeuwkettingen werden aangebracht, en we gingen naar de Postalm. Eerst werd er langlaufles gegeven. Na de lunch werd er een tocht van 5 km gemaakt.
Het bleef de gehele dag sneeuwen. Op maandag werden de skies ondergebonden in Gosau. De bus werd geparkeerd bij Gosauerhof. We boften het was een stralende dag. Later bleek dat deze dag ook de enige mooie dag van de hele week zou zijn. De loipes waren goed en voor iedereen goed te doen. Op maandagavond was er in Strobl een fakkelwandeling. Op dindag werd er gelanglaufd in Lungotz nabij de Wieseralm. De langlaufloipe had een totale lengte van 9 km. Voor de gevorderde langlaufer is dit wat aan de korte kant. In de ochtend had ik hier een langlauftocht gemaakt. Na de lunch had ik met Piet gewandeld, en even op een bank gezeten in de zon. De zon verdween spoedig en het begon te regenen. Dit was de voorbode van slecht weer. In de avond zijn we naar St. Wolfgang geweest naar het hotel de Weissen Rossl voor een operette serenade van het Salzkammergut Salonquartett. In de nacht van dinsdag op woensdag was het noodweer. De storm gierde om het hotel. Op woensdag tegen beter weten in en met goede moed naar Faistenau. In Faistenau was de loipe niet te zien. Ik besloot om ook geen poging te wagen om te gaan langlaufen. Piet en ik gingen daarom wandelen. Maar ook dat was geen pretje. Na een uurtje gingen we koffiedrinken. Tegen 1 uur keerden we weer terug naar Strobl. In het tweede deel van de middag leek het weer beter te worden. We waren daarom ook naar buiten gegaan voor een wandeling in en om Strobl. Op donderdag een dagtocht naar Salzburg. Het was weer ijzig koud met veel sneeuw. Na een stadswandeling en een kop koffie in cafe Mozart zijn we naar het woonhuis van Mozart geweest. Met een audiotour hadden we het museum bekeken. Ronde half vier reed de bus ons weer terug naar Strobl. Vrijdag was de laatste langlaufdag. Het sneeuwde en waaide erg hard. Piet en ik zijn niet naar de Postalm gegaan. We waren via een mooie route langs het water en bos naar St. Wolfsgang gegaan. Na de lunch hadden we nog anderhalf uur in Strobl gewandeld. Ook aan deze week kwam een eind. Op zaterdag liep tegen vier uur in de ochtend de wekker af. Na het ontbijt gingen we naar huis. In het begin lag er op de weg een dik pak sneeuw, en langzaam reed de bus naar de snelweg. In het begin was het niet veel beter op de snelweg. Maar een paar uur later brak de zon door, en was het toch erg mooi langs de Duitse Autobahn. In Hochspessart had het heel veel gesneeuwd, wel zeker 30 cm. Het zag er prachtig uit met het zonnige weer. Jammer dat de week voorbij is. In hotel Brunnenhof gebruikten we de lunch. Na een voorspoedige busrit kwamen we tegen zes uur in Beek waar met een warme wintermaaltijd de reis werd afgesloten. Voor de vakantiefoto's zie Picasa De webcam van Strobl, en de webcam van de Postalm., Postalm